گ

من آن خزان زده برگم

 

دل نیست کبوتر که چو برخاست نشیند

 

از گوشه بامی که پریدیم، پریدیم

 

تا بر سر سبزه پا به غفلت ننهی ... کاین سبزه ز خاک لاله رویی رسته است

 

تابوت مرا جای بلندی بگذارید ... تا باد برد بوی مرا در وطن من

(آرامگاه سربازان لهستانی)

 

گاهی عکسها احتیاج به شعر و توضیح ندارن...

 

ما هیچ..... ما نگاه......

 

..

/ 0 نظر / 89 بازدید