پ

 

پیش تر ها دوست داشنم شاعر باشم و شعر بگویم و .... این روزها اما دوست تر دارم که شعر بخوانم و بشنوم.... در سکوت و با چشمانی بسته(اگر قرار باشد بشنوم).... در جستجوی چیزی گم شده در جان و روح و دل.....

باید راهی باشد.... راهی شاید پر پیچ و خم؛ اما در همین نزدیکی،  که مرا به خودم برساند..... به خود گم شده در هیاهوی روزمرگی ها و چه کنم ها و یاس ها و نا امیدی ها.... و گاهی دل خوشیهای زودگذر....

می دانم باید بنویسم.... بنویسم تا آرام بگیرد این روح در جوش و خروش.... این دل بی امان تپنده....

شاید روزی بنویسم....

کتابی بنویسم:.....  " در جستجوی آرامش از دست رفته" .....!

 

 

/ 0 نظر / 19 بازدید