ط

 

طبایع ظریف و حساسی وجود دارند که دقیقا به علت ظرافت شان در برابر غم از هم گسسته نمی شوند و به ظاهر با آن کنار می آیند ، ولی دگرگون می شوند ، تجربه ی دردناک را به شکلی عمیق ، به حد وحشت ناکی عمیق ، در خود می پذیرند و در تمام طول زنده گی نمی توانند از تأثیر آن رهایی یابند ؛ تجربه ی ناگوار هم چون ماده ی زیان آوری باقی می ماند ، در خون زنده گی می کند ، در خودِ زنده گی ، و گاه پنهان می شود و گاه یک باره با نیرویی هراس آور رخ می نماید و بدن را متلاشی می کند .

 

 « مقصر کیست ؟ »-  آلکساندر هرتسن

 

 

/ 0 نظر / 22 بازدید