فردا قراره با بچه ها بریم جشن ازدواج دانشجویی. نمی دونم چه جوریه ولی از شواهد و قراین بر میاد که برنامه خوبی باشه.

اما یه چیز دیگه ذهن من رو مشغول کرده، اونم فلسفه اینجور برنامه هاست.

مسوولا دلیلشون اینه که می خوان جوونارو به ازدواج در سنین پایین ترغیب کنن و یا به قول خودشون اونا رو در این امر خطیر!!! یاری کنن. اما من واقعا نمی دونم اونا چی فکر می کنن؟ دادن کادوهایی مثل سکه، یخچال و ... کمک خیلی بزرگیه؟ بدون این چیزها هم میشه یه زندگی رو شروع کرد. آیا مشکل جوونا فقط به برگزاری مراسم عروسی ختم میشه؟

واقعیت اینه که مشکل تازه شروع میشه. مشکل اصلی اینه که فلسفه ازدواج بین شرایط مسخره و دیدگاههای مادی گم شده. دیگه کسی فکر نمی کنه که ازدواج یعنی تکامل، یعنی اضافه کردن به خوبیها و کاستن از بدیها، یعنی ...

کاش به جای این همه خرج، روی تغییر دیدگاهها و تفکرات سرمایه گذاری می شد و شاید اون وقت می شد به آینده امیدوارتر بود.