بالاخره امتحاناتم تموم شد، فردا هم بر می گردم کرج.

این مطلب رو نوشتم که از تمام دوستانی که من رو فراموش نکردن و برام پیغام گذاشتن کلیییییییی تشکر کنم.

از:

You know یا همون ابراهیم سابق: که همیشه پیغامهای قشنگی می ذاره مخصوصا وقتی با فال حافظ نظراتش رو می گه، خیلی خیلی تشکرات.

 

مینا: دوست جدید، یه مهربونی خاصی توی پیغاماش هست که من خیلی دوستشون دارم، مینا جان خیلی  I love you

 

بهداد ( داداش گل خودم ) : چی بگم دیگه، گفتن نداره. داش بهی دوست داریم.

 

مهری ( آبجی گل خودم ) : هر چند دیر به دیر سر می زنه ولی اونم کلی مهربونی توی حرفاش هست که هر چی بگم کم گفتم. آبجی مهری خیلی تشکرات آبجیانه و صمیمانه و ...

 

آزاد : دوست مهربون و احساساتی خودم که حرفاش توش احساس نباشه نمیشه، خیلی thank you

 

Mab (داش علی): داداش خوبیه فقط یه مدتیه رفته تو کار تغییر وبلاگو ... ولی بازم منو یادش نرفته و سر زده به وبلاگم، خیلی خیلی مخلصیم.

 

امیر (دوست داداش گلم ) : دیر به دیر میاد ولی با انتقادات سازنده، باز هم خیلی ممنون.

 

انار ( دختر دایی گلم ) : با اینکه خیلی وقته براش نامه ننوشتم و کلی هم منو دعوا کرده ولی در دوران غمناک امتحانات من رو تنها نذاشت. خیلی قربونت، نامه هم می نویسم.

 

سپنتا : چی بگم از این آقای سپنتا که خراب رفیقه و عهد هم بسته که هیچ کدوم از متن های من رو بدون پیغام نذاره. خیلی تشکرات وبلاگانه.