«نترس...آخر کسی نمی داند تو مرا دوست داری! من تنها این راز را به گوش باد گفتم. باد هم به ابرها گفت و آنها از سر احساس گریه کرده و باران قطره قطره چکید و با هر تلنگری این حادثه را فریاد زد! حالا این فریاد، سرسبزی زمین را به انتظار نشسته تا از قلب خاک جوانه های عشق برویاند. نترس، من که گفتم هنوز کسی نمی داند تو مرا دوست داری»

 

 

هنوز هم معتقدم کسی رو که دوستش داریم هر حقی داره حتا اینکه دوستمون نداشته باشه... شرایط خوبی نیست اما در هر صورت باید پذیزفتش... هر
چند خدا را شکر می کنم که تا به حال برای من پیش نیومده....

فکر می کنم تو یه همچین شرایطی نباید اصرار داشت به ادامه رابطه و یا اصرار بر اینکه طرف مقابل هم مثل ما فکر کنه و رفتار کنه و حتا احساسش مثل ما باشه..... چون مطمئنا نتیجه ای نخواهد داشت.....

همونطور که دوست داشتن یه آدم می تونه بدون هیچ دلیلی باشه، دوست نداشتن آدمها هم می تونه بی دلیل باشه.....