این روزها انقدر زمان زود میگذره که متوجه گذر سالها نمیشی چشم باز می کنی می بینی چند سال از وقتی که شروع کردی به استفاده از اینترنت می گذره و این بین اصلا فکر نمی کردم که هفت ساله وبلاگ می نویسم....

سالهای زیادیه... سالهایی که مطمئنا پر از تجربه است.... پر از خاطرات و اتفاقات بد و خوب.....

توی این هفت سال پستهام یه جورایی آینه درونم بوده، تقریبا میشه فهمید که تو ذهنم چی می گذشته، توی اون لحظه چه حسی داشتم و ذهنم درگیر چه چیزهایی بوده. آروم بودم یا پر تلاطم.....

به هر حال، امسال باید وبلاگم رو بفرستم کلاس اول!!!

روز تولدش بهانه ای شد که مرور کنم نوشته هام رو.. و... این پستها رو دوست داشتم:

 

١. مرگ چگونه می آید؟!

٢. خرمشهر

٣. Every thing changes, except change

4. ....

5. چه اعتراف تلخیه....

6. ب