بزرگ فیلسوف کوچک

...وسیع باش، تنها، و سربزیر و سخت....

ی

 

یه وقتایی یه ترانه رو برای اولین بار می شنوی  و انقدر از شنیدنش لذت می بری و آرامش بهت میده که معتادش میشی و میشه امضای تو، توی هر سی دی که برای دیگران و یا خودت رایت می کنی...

بعد از مدتی اون آهنگ تو رو یاد کلی احساس خوب و زمانهای خوب میندازه و بیشتر از هروقت دیگه از گوش سپردن بهش لذت می بری و انرژی می گیری.... اما اتفاقی میفته که اون ترانه برات تبدیل میشه به بغض  و گریه و یادآوری خاطراتی که مطمئنی دیگه هیچ وفت تکرار نمیشن....

فکر می کنم اینجا اوج ماجراست و به قول روانشناسها " exposure" اتفاق میفته و بعد از اون دیگه حسی نسبت به اون ترانه و اون آهنگ نداری..... انگار اولین باره که داری می شنوی......

و غمناکترین قسمت ماجرا همینجاست..... اینکه مجبوری نه از ابتدا که از صفر شروع کنی.... سعی کنی همه چی رو فراموش کنی..... کنار بذاری... خاطراتت رو... احساسات هدر رفته ات رو و سحت تر ازهمه بدبینی که سالهاست گریبانت رو گرفته از بین ببری..... و از دلت بخوای که بلند بشه و هرچند سخت ، روی پای خودش بایسته.....

گاهی دلم، برای دلم میسوزه.....

 

[ یکشنبه ٢٩ خرداد ۱۳٩٠ ] [ ٤:۳٩ ‎ب.ظ ] [ فیلسوف ] [ نظرات () ]
مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید ، اس ام اس های عاشقانه