بزرگ فیلسوف کوچک

...وسیع باش، تنها، و سربزیر و سخت....

ازدواج دانشجويی

فردا قراره با بچه ها بریم جشن ازدواج دانشجویی. نمی دونم چه جوریه ولی از شواهد و قراین بر میاد که برنامه خوبی باشه.

اما یه چیز دیگه ذهن من رو مشغول کرده، اونم فلسفه اینجور برنامه هاست.

مسوولا دلیلشون اینه که می خوان جوونارو به ازدواج در سنین پایین ترغیب کنن و یا به قول خودشون اونا رو در این امر خطیر!!! یاری کنن. اما من واقعا نمی دونم اونا چی فکر می کنن؟ دادن کادوهایی مثل سکه، یخچال و ... کمک خیلی بزرگیه؟ بدون این چیزها هم میشه یه زندگی رو شروع کرد. آیا مشکل جوونا فقط به برگزاری مراسم عروسی ختم میشه؟

واقعیت اینه که مشکل تازه شروع میشه. مشکل اصلی اینه که فلسفه ازدواج بین شرایط مسخره و دیدگاههای مادی گم شده. دیگه کسی فکر نمی کنه که ازدواج یعنی تکامل، یعنی اضافه کردن به خوبیها و کاستن از بدیها، یعنی ...

کاش به جای این همه خرج، روی تغییر دیدگاهها و تفکرات سرمایه گذاری می شد و شاید اون وقت می شد به آینده امیدوارتر بود.

 

 

[ چهارشنبه ٢٩ بهمن ۱۳۸٢ ] [ ۱۱:٠٥ ‎ب.ظ ] [ فیلسوف ] [ نظرات () ]
سوختن يا ساختن؟

چند وقت پیش که بیرون رفته بودم یه پسر بچه کوچولو رو دیدم که توی هوای سرد روی زمین نشسته بود و دست فروشی می کرد . انقدر سردش بود که حتی نمی تونست جواب سوالهام رو بده. خیلی صحنه بدی بود. تا چند روز هنوز تصویرش توی ذهنم بود. نمی دونم چرا باید اینطوری باشه؟ فکر می کنم «عدالت اجتماعی» چیزیه که فقط می شه توی کتابها و سخنرانیها پیداش کرد. وقتی در مورد این چیزها حرف می زنی دیگران می گن که ربطی به عدالت نداره دنیا بد شده و زندگی سخت؛ باید بسازی و بسوزی. اما من قبول ندارم اولا که یه بچه چهار پنج ساله از ساختن و سوختن چی می دونه و ثانیا دنیا به خودی خود بد نمی شه اگر ما بد نباشیم و خوب نمی شه اگر ما خوب نباشیم.

 

 

پیشینیان ما

در کار این دنیا چه گفتند

گفتند: باید سوخت

گفتند: باید ساخت

گفتیم: باید سوخت،

اما نه با دنیا

               که دنیا را!

گفتیم: باید ساخت،

اما نه با دنیا

               که دنیا را!

 

 

 

                                                                       قیصر امین پور

 

[ دوشنبه ٢٠ بهمن ۱۳۸٢ ] [ ۱٠:٥٩ ‎ب.ظ ] [ فیلسوف ] [ نظرات () ]
پر کن پياله را ...

پر كن پياله را كاين آب آتشين 
 ديري است ره به حال خرابم نمي برد! 

 اين جام ها _ كه در پي هم مي شود تهي_ 
 درياي آتش است كه ريزم به كام خويش 
 گرداب مي ربايد و آبم نمي برد 

 من با سمند سركش و جادوي شراب 
 تا بيكران عالم پندار رفته ام 
 تا دشت پر ستاره انديشه هاي گرم 
 تا مرز نا شناخته مرگ و زندگي 
 تا كوچه باغ خاطره هاي گريز پا 
 تا شهر يادها... 

 ديگر شراب هم 
 جز تا كنار بستر خوابم نمي برد 

 هان اي عقاب عشق 
 از اوج قله هاي مه آلود دور دست 
 پرواز كن به دشت غم انگيز عمر من 
 آنجا ببر مرا كه شرابم نمي برد... 
 آن بي ستاره ام كه عقابم نمي برد 

 در راه زندگي 
 با اين همه تلاش و تمنا و تشنگي 
 با اينكه ناله مي كشم از دل كه : آب...! آب...! 
 ديگر فريب هم به سرابم نمي برد 

 پر كن پياله را... 

 

 

 

                                                                                             فريدون مشيری

[ پنجشنبه ۱٦ بهمن ۱۳۸٢ ] [ ۳:٢٦ ‎ب.ظ ] [ فیلسوف ] [ نظرات () ]
انگار روبروی منی

کاری کن از تو حساب ببرم

انگار که روبروی منی و می بینمت

کاری کن به خاطر پروا از تو

 عاقبت به خیر شوم

نگذار نافرمانیت بدبختم کند

پیشانی نوشت مرا خیر بنویس

تقدیری مبارک

تا هر چه تو دیر می خواهی، زود نخواهم

هر چه تو زود می پسندی، دیر نخواهم

در جان من، آزادگی، در جان من، بی نیازی

بگذار

در قلبم اطمینان

در کارهایم یکرنگی

در چشمم نور

و در دینم روشن بینی ...

غمم را بگیر از من

چاله های سیاهم را بپوشان

شیطانم را بترسان ( تا برود و باز نگردد )

و مرا از بارها آزاد کن

( رهای رها )!

 

 

 

 

                                                                          دعای عرفه

 

[ دوشنبه ۱۳ بهمن ۱۳۸٢ ] [ ۱۱:٤٩ ‎ق.ظ ] [ فیلسوف ] [ نظرات () ]
زندگی حس غريبی است

دلم گرفته،به قول سهراب دلم عحيب گرفته است. دلم می خواد برم يه جايی که هيچ کس نباشه و از ته دل داد بزنم.

 

و چنان بی تابم

   که دلم می خواهد

بدوم تا ته دشت

بروم تا سر کوه

     دور ها آوایی است

                 که مرا می خواند

 

[ پنجشنبه ٩ بهمن ۱۳۸٢ ] [ ۱٠:٥٥ ‎ق.ظ ] [ فیلسوف ] [ نظرات () ]
هم سطر هم سپيد

خیلی از دوستان پرسیدن که اصلا این وبلاگ و دفتر خاطرات و ... به چه درد می خوره؛ و من در جوابشون می تونم بگم :

 

واژه واژه

        سطر سطر

صفحه صفحه

                فصل فصل

گیسوان من سفید می شوند

همچنان که سطر سطر

صفحه های دفترم سیاه می شوند

 

**

خواستی که با تمام حوصله  

تار های روشن و سفید را

                                 رشته رشته بشمری

گفتمت که دستهای مهربانیت

                                      در ابتدای راه

                                                        خسته می شوند

گفتمت که راه دیگری

                          انتخاب کن:

دفتر مرا ورق بزن!

نقطه نقطه

             حرف حرف

واژه واژه

          سطر سطر

شعرهای دفتر مرا

                         مو به مو حساب کن!

 

 

 

                                                                            " قیصر امین پور "

 

 

[ دوشنبه ٦ بهمن ۱۳۸٢ ] [ ۱٢:٠٦ ‎ب.ظ ] [ فیلسوف ] [ نظرات () ]
تشکر نامه

بالاخره امتحاناتم تموم شد، فردا هم بر می گردم کرج.

این مطلب رو نوشتم که از تمام دوستانی که من رو فراموش نکردن و برام پیغام گذاشتن کلیییییییی تشکر کنم.

از:

You know یا همون ابراهیم سابق: که همیشه پیغامهای قشنگی می ذاره مخصوصا وقتی با فال حافظ نظراتش رو می گه، خیلی خیلی تشکرات.

 

مینا: دوست جدید، یه مهربونی خاصی توی پیغاماش هست که من خیلی دوستشون دارم، مینا جان خیلی  I love you

 

بهداد ( داداش گل خودم ) : چی بگم دیگه، گفتن نداره. داش بهی دوست داریم.

 

مهری ( آبجی گل خودم ) : هر چند دیر به دیر سر می زنه ولی اونم کلی مهربونی توی حرفاش هست که هر چی بگم کم گفتم. آبجی مهری خیلی تشکرات آبجیانه و صمیمانه و ...

 

آزاد : دوست مهربون و احساساتی خودم که حرفاش توش احساس نباشه نمیشه، خیلی thank you

 

Mab (داش علی): داداش خوبیه فقط یه مدتیه رفته تو کار تغییر وبلاگو ... ولی بازم منو یادش نرفته و سر زده به وبلاگم، خیلی خیلی مخلصیم.

 

امیر (دوست داداش گلم ) : دیر به دیر میاد ولی با انتقادات سازنده، باز هم خیلی ممنون.

 

انار ( دختر دایی گلم ) : با اینکه خیلی وقته براش نامه ننوشتم و کلی هم منو دعوا کرده ولی در دوران غمناک امتحانات من رو تنها نذاشت. خیلی قربونت، نامه هم می نویسم.

 

سپنتا : چی بگم از این آقای سپنتا که خراب رفیقه و عهد هم بسته که هیچ کدوم از متن های من رو بدون پیغام نذاره. خیلی تشکرات وبلاگانه.

 

 

 

 

       

 

 

 

[ جمعه ۳ بهمن ۱۳۸٢ ] [ ۸:۱٥ ‎ب.ظ ] [ فیلسوف ] [ نظرات () ]
مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید ، اس ام اس های عاشقانه